Anilkumar Rathwa (Sameer) 03 Mar 2026 कविताएँ समाजिक પિતા: ઘરનો અણનમ પાયો 3700 0 Gujarati :: ગુજરાતી

ઈમારતની સુંદરતા પર તો સૌ કોઈ વારી જાય છે,
પણ કોઈ એ પાયાના પથ્થરને ક્યાં નિહાળી જાય છે?
જે દબાઈને બેઠો છે જમીનમાં આખી જિંદગી,
કે જેથી એના સંતાનોના સપનાનું આકાશ ટકી જાય છે.

​તેમના પ્રેમની ભાષા અલગ છે... એ માની જેમ રડતા નથી, પણ અંદરથી ઓગળતા હોય છે,
બહારથી પથ્થર બનીને સંજોગો સામે લડતા હોય છે.
એમના ખિસ્સા ભલે ખાલી હોય, પણ 'ના' કદી પાડતા નથી,
એ 'જાદુગર' છે, જે કરકસર કરીને પણ આપણી જીદ પાળતા હોય છે.

​મા પાસે તો વ્હાલનો દરિયો છે, જે છલકાયા કરે,
પણ પિતા તો એ ડેમ છે, જે વ્હાલને રોકી રાખે છે—
કે રખેને વ્હાલ વધે ને સંતાન આળસુ ના થઈ જાય!
એ શિસ્તના નામે પણ પ્રેમનો જ ઘૂંટડો પાતા હોય છે.

​જ્યારે દુનિયા હાથ છોડાવીને ચાલી જાય છે, ત્યારે પિતાનો એ ખરબચડો હાથ જ રસ્તો બતાવે છે.
કદાચ એ કવિતામાં નથી લખાયા એટલા,
પણ એ જ છે જેમના કારણે આખું ઘર મલકાય છે.