Anilkumar Rathwa (Sameer) 28 Feb 2026 कविताएँ समाजिक "મા — અદ્રશ્ય આકાશ" 5727 0 Gujarati :: ગુજરાતી

મા કોઈ શબ્દ નથી,
એ તો નિઃશબ્દ પ્રાર્થનાનો આકાર છે.
જે દેખાતી નથી હંમેશાં,
પણ દરેક શ્વાસમાં એનો અધિકાર છે.

​મારી ભૂલોના ભાર નીચે,
જ્યારે મન થાકી જાય,
એ પોતાની નિંદ્રા ગીરવે મૂકી,
મારા સપનાને જગાડી જાય.

​ઘરના ખૂણેખાંચરમાં,
એની હાજરી છુપાયેલી હોય છે;
ઈસ્ત્રી કરેલી ગડીમાં, રસોડાની સુગંધમાં,
દિવસના અંતે થાકેલા ચહેરા પર
મીઠી સ્મિત બનીને વહે છે.

​એ ક્યારેય કહેતી નથી — “હું થાકી ગઈ છું.”
એ ક્યારેય પૂછતી નથી — “મને શું મળ્યું?”
એ તો બસ, મારું આવતીકાલ સુંદર બને,
એ માટે આજને સળગાવી મૂકે છે.

​મા એટલે,
પોતાને ઓગાળીને દીવો થવો;
પોતાની ઈચ્છાઓને મૌનમાં દફનાવી,
બાળકની ઈચ્છામાં જીવતા રહેવું.

​જ્યારે દુનિયા તર્ક કરે,
મા વિશ્વાસ કરે.
જ્યારે દુનિયા માપે,
મા નિઃશર્ત સ્વીકાર કરે.

​એના આશીર્વાદમાં ઈશ્વરનો સ્પર્શ હોય છે,
અને એના મૌનમાં સમગ્ર બ્રહ્માંડનો અર્થ હોય છે.
મા — એ ઘરનું હૃદય છે,
સમયની બહાર ઊભેલું અદ્રશ્ય આકાશ છે.