Samir Lande 03 Sep 2025 कहानियाँ प्यार-महोब्बत Samir lande love box mrathi चिता आणि आठवणींची राख समीर लांडे एक हळव्या मनाचा प्रवाशी 11370 0 Marathi :: मराठी

जाणवते की हातातून निसटलेली उष्णता कायमची थंड झाली आहे.
श्वास घ्यावा वाटतो, पण आत काहीतरी दाटून येतं.
समोर धूर उठतोय, पण त्या धुरात माझं पूर्ण आयुष्य विरून जातंय असं वाटतं.

लागतं की आयुष्य खूप लांब पसरलेलं होतं, पण आता ते एका चौरस लाकडाच्या चितेत बंद झालंय.
ती गेल्यानंतरही काही उरलंय का असा प्रश्न नकळत मनाच्या कडेकपाऱ्यांतून डोकावतो.

उरते फक्त आठवणींची राख.
त्या राखेत अजूनही जिवंत असतो एक स्पर्श, एक नजर, एक उगीचच दिलेली ओलसर हसू.
कधी काळी त्या हास्याशी स्वतःचं जग जोडलेलं होतं, पण आज त्या हास्याशिवाय एकटं वाटतं.

भासतो की अजूनही ती समोरच आहे.
डोळे मिटले की वाटतं, ती येईल, कपाळावर हात ठेवेल, हळूच म्हणेल, "इतकं गप्प का?"

मन म्हणतं की ही फक्त शरीराची आग नाहीये, ही एक काळजीची, सहवासाची, सवयींची चिता आहे.
वर्षानुवर्षांची सोबत आज जळतेय, आणि मी काहीही करू शकत नाही, हतबल उभा आहे.

लागते की दुःखाचा आकार सांगता येत नाही.
त्याला शब्द असतात, पण ते अपुरे असतात.
त्याला अश्रू असतात, पण ते वाहत नाहीत, आत साठतात.

स्वतःशीच बोलावं लागतं की आता सगळं संपलंय.
पण संपलंय का खरंच?
का आता सुरू होतोय एक नवीन, एकटेपणाचा काळ?

समजते की शेवटी प्रेम हे आठवणींपलीकडे असतं.
शरीर राख होतं, पण प्रेम कुठल्याही आगीत जळत नाही.
ते श्वासात मिसळतं हळूहळू, आणि मग उरलेलं संपूर्ण आयुष्य त्याच श्वासांवर जगायचं असतं.

लेखक : समीर लांडे एक हळव्या मनाचा प्रवाशी